:: Liga de debate ::

debatee

QUENDAS DO DEBATE

Os debates académicos teñen unha estrutura determinada, que ambos equipos coñecen de antemán e á cal adaptaron o seu discurso. É importante a utilización correcta das quendas para sacar o máximo partido de cada momento do debate.

Sortearase cal dos equipos abrirá o debate e seguirán esta estrutura:

Equipo A Favor. Exposición inicial: ....................................... 5 minutos.
Equipo En Contra.
Exposición inicial:................................................................... 5 minutos.
AF. Refutación: ..................................................................... 5 minutos.
EC. Refutación: ..................................................................... 5 minutos.
AF. Refutación: ..................................................................... 5 minutos.
EC. Refutación: ..................................................................... 5 minutos.
EC. Conclusións: .................................................................. 3 minutos.
AF. Conclusións: .................................................................. 3 minutos.

Duración Total do Debate ..................................................... 36 minutos.

A EXPOSICIÓN INICIAL:

Cada equipo exporá a súa perspectiva a respecto da cuestión a debater, establecendo as liñas xerais da súa argumentación. A exposición inicial será a primeira referencia que o xurado terá de cada equipo, polo que é moi importante a impresión que se cause con ela. Debe ser amena, que chame e manteña a atención, e ademais o equipo que abra o debate terá a tarefa de eliminar a tensión inicial.

En xeral, a proposición do equipo A Favor consistirá na necesidade de levar a cabo un cambio na situación existente (sobre todo en temas cun condicional no seu enunciado, do tipo: Deberían tomarse medidas para limitar a violencia na programación infantil?), e por tanto deberá poñer de manifesto os motivos que o levan a solicitar ese cambio e propoñer unha alternativa viable para solucionar o problema.

Pola súa parte, o equipo En Contra encargarase de demostrar que a situación existente é a menos prexudicial das posibles. Como veremos máis adiante, tamén pode optar por presentar unha alternativa á resolución establecida no enunciado do tema.

Loxicamente, o contido das exposicións iniciais variará en función do tipo de tema a debater, e da forma en que este estea enunciado, polo que non profundaremos máis neste aspecto.

REFUTACIÓNS:

É o momento de levar a cabo o intercambio de réplicas e contrarréplicas entre os dous equipos.

O obxecto dunha réplica é poñer de manifesto as contradicións nas afirmacións do equipo contrario, as lagoas informativas e en definitiva, demostrar a debilidade das súas teses. Polo contrario, unha contrarréplica buscará fortalecer a propia posición.

Nas quendas de refutacións ambos equipos deben aproveitar para:

Reforzar os propios argumentos e facer visibles os puntos débiles dos contrarios .
Introducir novos argumentos. Non se deben esgotar todas as bazas na exposición inicial, senón que se deben distribuír convenientemente ao longo de todo o debate. De feito, é fundamental deixar os argumentos máis contundentes para o final. Así conséguense dúas cousas: que o xurado os recorde mellor e que o equipo contrario non teña posibilidade de reacción.
Dar a volta ás obxeccións que o equipo contrario puido encontrar con respecto ás propostas do noso equipo .

CONCLUSIÓNS:

Trátase da última intervención e en moitas ocasións é a quenda na que se decide o resultado do debate.

Nelas cada equipo deberá:

Demostrar a primacía do seu caso con respecto ao do equipo contrario.
Facer un resumo dos argumentos principais empregados. Todas as ideas xerais tiveron que expoñerse xa e non é momento de sorprender ao xurado cun novo argumento, senón de reafirmar os que se esgrimiron ao longo do debate.
Mencionar os motivos polos que a posición contraria non é viable.
Facer unha despedida contundente, que preferiblemente se basee na fortaleza da propia postura.

ARGUMENTOS

Os debates versarán sobre unha cuestión de actualidade polémica, xeralmente de ámbito social. O tema enunciarase en forma de afirmación ou pregunta, que pode estar precedida dun pequeno texto introdutorio.

Poden darse dous tipos de enunciados do tema:

Unha pregunta en condicional que exprese a necesidade dun cambio no actual curso de acción dun suxeito axente (Debería o Goberno propoñer unha reforma do Código Penal para asegurar o cumprimento íntegro das penas en condenas por delitos de sangue e sexuais?)
Unha afirmación descritiva acerca dunha cuestión política, social ou económica actual. (A moda e a publicidade son os responsables da expansión da anorexia como unha epidemia).

A cada equipo seralle adxudicada por sorteo unha postura. Así, o equipo A Favor (AF), terá que defender que enunciado do tema é a opción que máis se achega á realidade, ou o mellor curso de acción posible con respecto a unha determinada situación, e o equipo En Contra (EC) terá que demostrar o contrario.

ASPECTOS BÁSICOS DA ARGUMENTACIÓN A FAVOR

A tarefa do equipo A Favor é defender a resolución ou a afirmación do tema. Cando o enunciado do tema inclúe un condicional, AF debe demostrar que é necesario que un axente (o goberno, unha institución, etc.) leve a cabo un cambio na súa posición actual a respecto da cuestión que se está tratando.

Neste caso, AF terá que elaborar unha proposta específica para levar a cabo este cambio. Este plan debe presentar vantaxes con respecto á situación actual de xeito que o xurado se convenza de que realmente é necesario un cambio neste sentido.

Para demostrar estas vantaxes, AF debe probar:

Que aquilo sobre o que versa a súa argumentación non está sendo ben xestionado polo sistema actual. Isto pode ser debido a diferentes motivos: pola mentalidade do suxeito axente, pola existencia de factores estruturais que o impiden (unha lei, por exemplo), etc.
Que existen problemas derivados das medidas que se toman (ou que non se toman) actualmente. É importante demostrar a existencia destes problemas, xa que de non ser así, non tería sentido avogar por un cambio.
Que a súa proposta é, de feito, unha solución mellor para o problema ou problemas que se están tratando.

ASPECTOS BÁSICOS DA ARGUMENTACIÓN EN CONTRA

EC pode optar por orientar o seu caso cara distintas vías:

Defender a situación actual como a menos prexudicial das posibles.
Aceptar que a situación actual non é a mellor posible, pero demostrar que o plan de AF non é válido.

Defender o status quo é complicado, debido a que xeralmente todos os participantes no debate queren facer unha achega para mellorar a situación, ademais doutros factores, como por exemplo, o dinamismo do sistema. Sobre todo nos últimos tempos, estar en contra do cambio significa ir contra a marcha natural da sociedade. EC podería argumentar neste caso que a situación actual prevén certos efectos negativos, ou que é preferible ao escenario que resultaría da aplicación da proposta de AF.

Se EC elixe centrar o seu caso no rexeitamento do plan de AF, pode seguir diferentes estratexias:

Argumentar que non ofrece unha solución real aos problemas que o enunciado do tema pon de manifesto. Aínda que se trate dunha boa idea, se non se axusta aos termos do tema, non pode ser considerada válida.
Demostrar que de ser implementado, acabaría provocando máis problemas que beneficios. Neste caso, EC deberá ofrecer una alternativa viable.

En caso de ofrecer un plan alternativo, o momento de expoñelo será, loxicamente, despois de que AF teña formulada a súa proposta (xeralmente, nunha das quendas de refutación, aínda que pode ser na exposición inicial de EC se AF abre o debate e establece desde o principio o seu plan de acción). Trátase dunha proposición do que debe facerse, polo que debe incluír o porqué e o como. Para que este plan alternativo sexa aceptado polo xurado como válido deben darse algunhas condicións:

Que se manteña dentro dunha posición contraria ao que establece o enunciado do tema (non esquezamos que o ofrece o equipo En Contra)
Que non poida coexistir co plan de AF.
Que supoña certos beneficios con respecto ao plan de AF e o status quo. Isto e: EC deberá deixar patente un problema que existe ou que existiría de levarse a cabo a proposta de AF, e que será solucionado pola súa alternativa.

Xa mencionamos que AF debe establecer as vantaxes do seu plan. A función de EC será entón poñer de manifesto as desvantaxes que traerá, e ademais demostrar que estas superan as vantaxes (isto é: que o resultado final neto é negativo).